Το κράτημα χεριού είναι σημαντικό! – Αυτά ψιθύριζε κι ο Πασχάλης με τους Ολύμπιανς και τις…”Αναμνήσεις”

Ξέρατε ότι πυροδοτεί μια σειρά από σούπερ καλές ορμόνες του οργανισμού που συνδέονται με θετικό συναίσθημα και ευεξία;

Να τα 7 οφέλη του να κρατιόμαστε χέρι-χέρι στην ενήλικη ζωή:

1. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι μειώνεται το στρες

2. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι αυξάνεται το αίσθημα της αγάπης και του ψυχικού δεσίματος

3. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι βελτιώνεται η λειτουργία της καρδιάς

4. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι μειώνεται το αίσθημα του πόνου

5. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι μειώνεται ο φόβος

6. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι αυξάνεται το αίσθημα της σιγουριάς και της ασφάλειας

7. Όταν κρατιόμαστε χέρι-χέρι νιώθουμε όμορφα!

“Αναμνήσεις”

Κάτι από την εποχή της αθωότητος…

Γιώργος Σεφέρης 20 Σεπτεμβρίου: “Μέρα Μνήμης” – Όταν ο Μίκης Θεοδωράκης τραγούδησε “Στο περιγιάλι το κρυφό”

Σαν σήμερα άφησε την τελευταία του πνοή ο Νομπελίστας Έλληνας ποιητής Γιώργος Σεφέρης

Οι σημαντικότεροι Έλληνες συνθέτες, όπως οι Χατζηδάκις και Θεοδωράκης μελοποίησαν ποιήματα του

Στο βίντεο που ακολουθεί ο Μίκης Θεοδωράκης ερμηνεύει ένα “Ύμνο” του ποιητή

Στο περιγιάλι το κρυφό

Τα 50 του χρόνια κλείνει σήμερα 19 Σεπτεμβρίου, ο Αλκίνοος Ιωαννίδης – “Γιατί δεν έρχεσαι” (Ιωαννίδης Μάλαμας)

Γεννήθηκε στη Λευκωσία σαν σήμερα το 1969

 Σπούδασε κλασική κιθάρα στο Ευρωπαϊκό Ωδείο Λευκωσίας

Όντας κακός στο ποδόσφαιρο, πέρασε τα παιδικά του χρόνια ακούγοντας ή παίζοντας μουσική και παρακολουθώντας τη ζωγραφική του πατέρα του και τη φύση της Κύπρου

Το 1989 πήγε στην Αθήνα, όπου φοίτησε στη Δραματική Σχολή του Εθνικού Θεάτρου

Σαν ηθοποιός, ερμήνευσε πρωταγωνιστικούς ρόλους στο Αρχαίο Θέατρο της Επιδαύρου (1993, 1996 και 2013)

Μεταξύ 1990 και 1993, παράλληλα με τις σπουδές του, εργάστηκε στην τηλεόραση και έπαιξε στον κινηματογράφο

Εμφανίστηκε στη δισκογραφία σαν τραγουδιστής το 1993, ενώ από το 1997 υπογράφει ο ίδιος τους στίχους, τη μουσική και την ενορχήστρωση των δίσκων του

Γιατί δεν έρχεσαι…

Στίχοι: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Μουσική: Αλκίνοος Ιωαννίδης

Πρώτη εκτέλεση: Αλκίνοος Ιωαννίδης

 

Γυρίζοντας το χρόνο πίσω – “Ξανά” (Άννα Βίσση, Σάκης Ρουβάς)

Κυριαρχούσαν στις Αθηναικές πίστες

Άννα Βίσση και Σάκης Ρουβάς,΄συναντήθηκαν το 1995 στην εκπομπή του Αντέννα “Άννα” 

Ερμήνευσαν μαζί για πρώτη φορά την μεγάλη επιτυχία της εποχής “Ξανά”

Μανος Λοΐζος 17 Σεπτεμβρίου 1982 – Θλίψη για ένα κορυφαίο συνθέτη (“Ο Δρόμος”,”Το ζεϊμπέκικο της Ευδοκίας”)

Είχε κυπριακή καταγωγή, (ο πατέρας του, Ανδρέας Λοΐζου, καταγόταν απο την Λάρνακα και η μητέρα του, Δέσποινα Μανάκη, καταγόταν από τη Ρόδο). Από μικρή ηλικία ασχολείται με τη μουσική

Τον Αύγουστο ταξίδεψε για νοσηλεία στη Μόσχα, όπου στις 7 Σεπτεμβρίου υφίσταται δεύτερο εγκεφαλικό επεισόδιο

Πεθαίνει δέκα ημέρες αργότερα στις 17 Σεπτεμβρίου του 1982

To 2007 χαρακτηρίστηκε από τον μουσικό χώρο ως έτος Μάνου Λοΐζου τιμώντας τα 70 χρόνια από τη γέννησή του και τα 25 χρόνια από τον θάνατό του

 

 

 

“Σ’ Αγαπάω μ’ ακούς;” – Η ιστορία της επιτυχίας του Γιώργου Σαλαμπάση

Είπε ο τραγουδιστής

“Είμαι πλέον στην Αθήνα και τραγουδάω, σ’ ένα μαγαζί που το γέμιζα μόνος μου

Μου άρεσε ο Πάριος και έλεγα καλά τα τραγούδια του

Ένα βράδυ, λοιπόν, έχω δημιουργήσει ατμόσφαιρα με χαμηλό φωτισμό πάνω στην πίστα και τραγουδώ το «Λυπήσου με», που ακόμα και σήμερα, όταν το λέω, δακρύζω, τα δίνω όλα

Σηκώνεται ένα ζευγάρι να χορέψει, αλλά αυτό δεν το είχα υπολογίσει τραγουδώντας το συγκεκριμένο κομμάτι…

Τσαντίζομαι, κάτι που σπάνια μου συμβαίνει, γυρνάω στην ορχήστρα και λέω:

«Κόφτε το». Και μπαίνω στα καμαρίνια

Τότε έρχεται ένας κύριος (σ.σ.: ο Θεόδωρος Άγγελος) να μου ζητήσει τον λόγο και πάνω στη συζήτηση μου λέει ότι γράφει στίχους

Την επόμενη μέρα μού έφερε στο σπίτι το «Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς» και μου άρεσε

Το έστειλα στον σύνθετη Νίκο Μπαξεβάνη, που έγραψε τη μουσική

Ο ιδιοκτήτης της δισκογραφικής, πριν ακόμη κυκλοφορήσει το κομμάτι, μου είπε:

«Τώρα θα σου κάνω τον χρυσό δίσκο»

Και έγινε χρυσός!”

“Σ’ αγαπάω, μ’ ακούς;”

Γιώργος Σαλαμπάσης

Στίχοι: Θεόδωρος Άγγελος

Μουσική: Νίκος Μπαξεβάνης

Όλοι διαλέξαμε και πήραμε ένα δρόμο… – Αυτό που λέμε “Ο Δικός μου ο Δρόμος”

Όσο παρακολουθείς και λατρεύεις με σταθερότητα…, τόσο το φως του δρόμου που διάλεξες να πάρεις, θα δυναμώνει….

Τότε θα ξέρεις ότι βρήκες την αρχή του δρόμου…

Και όταν βρεις το τέλος του, τότε το φως αυτό θα μετατραπεί ξαφνικά σε αιώνιο φως…

Καλό σας βράδυ…

 

 

Στέλιος Καζαντζίδης 14 Σεπτεμβρίου 2001 – Σβήνει “Η Φωνή του Λαού” (“Της γερακίνας γιος”)

Ο έφηβος Καζαντζίδης αναγκάζεται να κάνει πολλές δουλειές για να βγάλει το μεροκάματο

Δουλεύει σε εργοστάσια, υφαντουργεία, πουλάει τσιγάρα και κρύο νερό σε κεντρικά σημεία της πρωτεύουσας

Άσχημη εμπειρία για τον Καζαντζίδη η στρατιωτική του θητεία στο Διόνυσο Αττικής

Κατά τη στρατιωτική του θητεία ορίστηκε υπεύθυνος σε τάγμα μουλαράδων και εκεί μια κλωτσιά στα γεννητικά του όργανα, του στέρησε τη δυνατότητα τεκνοποίησης

Ο πρώτος άνθρωπος που εκτίμησε τη φωνή του ήταν κάποιο αφεντικό του, που καθώς τον άκουσε την ώρα της δουλειάς, του χάρισε μια κιθάρα

Δάσκαλος του Καζαντζίδη υπήρξε ο Στέλιος Χρυσίνης, ένας τυφλός συνθέτης

Έφυγε από τη ζωή στις 14 Σεπτεμβρίου 2001, σε ηλικία 70 ετών, μετά από πολύχρονη μάχη με τον καρκίνο

 

 

Λαυρέντης Μαχαιρίτσας για το…”Φωτιά στα Σαββατόβραδα” – “Αν δεν το είχε πρωτοβγάλει η Άντζελα…”

Μπορεί ένας τραγουδιστής να γίνει αιτία να χαρακτηριστεί ένα τραγούδι;

Το έχω ξαναπεί και έχει παρεξηγηθεί:

Η Άντζελα έχει πει ένα φοβερό τραγούδι, το “Φωτιά στα σαββατόβραδα” – πολύ μεγάλο τραγούδι, και το είπε και καταπληκτικά.

Αν αυτό το τραγούδι δεν το είχε πρωτοβγάλει η Άντζελα (αν και το concept που εκπροσωπεί η Δημητρίου εγώ το σέβομαι απόλυτα), αλλά το είχε πει η Γαλάνη ευθύς εξαρχής, θα είχε μπει σε μια άλλη κατηγορία και θα το λέγανε “υπερ-τραγούδι”, σαν τη “Διαθήκη” του Μάνου που έλεγε η Αλεξίου. Κατάλαβες τι γίνεται;

– Παρόλα αυτά, εξακολουθεί να θεωρείται μεγάλο τραγούδι…

Μα είναι μεγάλη τραγουδάρα!
Εμένα το πρόβλημά μου, λοιπόν, και με τους τραγουδιστές και με το lifestyle είναι ο τρόπος που παρουσιάζονται στα μαγαζιά – πιπίνια στο τραπέζι, πολύ λουλούδι, οι μισοί από κάτω μεθυσμένοι, “ημιθανείς” από το πιώμα…

 

12 Σεπτεμβρίου – Τα 59 του χρόνια κλείνει ο Στέφανος Κορκολής (“Σκόνη και Θρύψαλα”, “Καρδιά Μου Λιώνω”)

Γεννήθηκε στην Αθήνα στις 12 Σεπτεμβρίου 1960 και μεγάλωσε στα Πατήσια

Θείος του είναι ο μεγάλος Έλληνας μουσικοσυνθέτης Μίμης Πλέσσας ενώ παππούς του ο Διονύσιος Κορκολής

Ο Στέφανος δεν χρειάστηκε πολύ χρόνο, για να αποκαλύψει το μουσικό του ταλέντο, αφού από την ηλικία των τεσσάρων χρονών είχε την ικανότητα να απομνημονεύει με μεγάλη ευκολία κομμάτια κλασικής μουσικής και να τα αναπαράγει στο πιάνο σχεδόν αυτούσια

Ολοκλήρωσε τις σπουδές του στο Ωδείο των Παρισίων (Conservatoire de Paris) και στην École Normale de Μusique και επιπλέον κέρδισε το πρώτο βραβείο καλύτερης μουσικής σύνθεσης για σύγχρονο μπαλέτο στο Διεθνές Φεστιβάλ της Val-de-Marne

Copyright © 2017 Protevousa. All rights reserved.
Designed by Oliver Creative Communications | Developed by Istognosis