Φορολογία εισοδήματος εταιρειών – Η Κύπρος είναι μια από τις χώρες με το χαμηλότερο εταιρικό φόρο παγκοσμίως!

Το νομικό πλαίσιο για εταιρικό φόρο διέπεται από τον περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμος του 2002 (118(I)/2002)

Συγκεκριμένα, εταιρεία η οποία θεωρείτε «κάτοικος της Δημοκρατίας» είναι «εταιρεία της οποίας ο έλεγχος και η διεύθυνση ασκούνται στη Δημοκρατία»

Εταιρεία που αποτελεί κάτοικο της Δημοκρατίας φορολογείται «από πηγές τόσο εντός όσο και εκτός της Δημοκρατίας»

Με βάση το Άρθρο 25 του Δευτέρου Παραρτήματος ο εταιρικός φόρος κυμαίνεται στο12,5%

Αξίζει να σημειωθεί πως η Κύπρος με βάση την ισχύουσα νομοθεσία είναι μια από τις χώρες με το χαμηλότερο εταιρικό φόρο παγκοσμίως και σε συνδυασμό με την στρατηγική της θέση αποτελεί ελκυστικός προορισμός για πολλές εταιρείες οι οποίες θέλουν να επωφεληθούν από την άμεση πρόσβαση στις  αγορές της Ευρώπης, Αφρικής και Μέσης Ανατολής

Επίσης, υπάρχει εκτεταμένος κατάλογος Συμφωνιών μεταξύ της Κύπρου και άλλων χωρών για αποφυγή διπλής φορολογίας συμπεριλαμβανομένων της συμφωνίας μεταξύ Ηνωμένου Βασίλειου και Κύπρου η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 18/07/2018, μεταξύ Αμερικής και  Κύπρου η οποία τέθηκε σε ισχύ στις 31/12/1985 και μεταξύ Ρωσίας και Κύπρου η οποία τέθηκε σε ισχύ στις αρχικά στις 17/08/1999 και αργότερα μετά την τροποποίηση του πρωτοκόλλου στις 02/04/2012

Δυνάμει του Άρθρου 8 της Νομοθεσίας ισχύουν απαλλαγές από το φόρο στα πιο κάτω εισοδήματα:

1.    Εισόδημα από μερίσματα (Άρθρο 8 (20))

2.    Κέρδος από τη διάθεση τίτλων (Άρθρο 8 (22)) συμπεριλαμβανομένου εξαργύρωση μεριδίου ή μετοχής σε συλλογικό επενδυτικό σχέδιο

3.    Κέρδη που προκύπτουν από συναλλαγματικές διαφορές (Άρθρο 8(24)). Ο όρος κέρδη συναλλαγματικών διαφορών αναφέρεται στο «κέρδος από δικαιώματα ή παράγωγα συναλλάγματος»

Εξαιρούνται κέρδη που προκύπτουν από την εμπορία συναλλάγματος εμπορία δικαιωμάτων και σχετικών παραγώγων

4.    Όφελος, πλεόνασμα ή κέρδος προσώπου το οποίο προκύπτει στο πλαίσιο αναδιάρθρωσης (Άρθρο 8 (25))

Το Άρθρο 9 προνοεί για τις «Εκπιπτόμενες Δαπάνες» οι οποίες αναφέροντα ως έξοδα «εξολοκλήρου και αποκλειστικά προς κτήση του εισοδήματος» και τα οποία αφαιρούνται για σκοπούς υπολογισμού του φορολογητέου εισοδήματος

Παραδείγματα Εκπιπτόμενων δαπανών είναι τα ακόλουθα:

1.     Το 80% των κερδών που προκύπτουν από την πώληση άυλων περιουσιακών στοιχείων όπως αυτά ορίζονται στον περί Διπλωμάτων Ευρεσιτεχνίας Νόμο, στον περί του Δικαιώματος Πνευματικής Ιδιοκτησίας Νόμο και στον περί Εμπορικών Σημάτων Νόμο (Άρθρο 9(ε))

2.    Οι δαπάνες για επιστημονικές έρευνες οι οποίες πρέπει να ικανοποιούν τον Έφορο πως έγιναν προς χρήση και όφελος της επιχείρησης (Άρθρο 9(δ))

3.    Δωρεές ή συνεισφορές σε φιλανθρωπικά ιδρύματα (το οποίο εγκρίνεται από το Υπουργικό Συμβούλιο) με αποδείξεις (Άρθρο 9 (στ)) 

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Brexit – Πρόσφατες Εξελίξεις

Στις 23 Ιουνίου 2016 το Ηνωμένο Βασίλειο ψήφισε υπέρ της αποχώρησης του από την Ευρωπαϊκή Ένωση. Ενώ το κοινοβούλιο επρόκειτο να εγκρίνει ή να απορρίψει το αμφιλεγόμενο σχέδιο της Theresa May στις 11 Δεκεμβρίου 2018, ο πρωθυπουργός ανακοίνωσε ότι η εν λόγω ψηφοφορία θα πραγματοποιηθεί την εβδομάδα που αρχίζει στις 14 Ιανουαρίου 2019. Ως έχει προβλέπεται ότι το σχέδιο της Theresa May δε θα εγκριθεί από το κοινοβούλιο. Εν τω μεταξύ στις 10 Δεκεμβρίου 2018 το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο εξέδωσε απόφαση σχετικά με το εν λόγω ζήτημα στην υπόθεση Wightman and Others v Secretary of State for Exiting the European Union σχετικά με κατά πόσο το Άρθρο 50 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση μπορεί να ανακαλεστεί μονομερώς από το Ηνωμένο Βασίλειο. Λαμβάνοντας υπόψη τη συνταγματικής σημασίας του Brexit η απόφαση του Δικαστήριο σχετικά με την ανακλησιμότητα του άρθρου 50 αποτελεί μια αναγκαία προσέγγιση του ζητήματος

Το Δικαστήριο επισήμανε ότι το Άρθρο 50 δεν εξετάζει ρητά το θέμα της ανάκλησης δηλαδή ούτε το απαγορεύει ούτε το επιτρέπει («It neither expressly prohibits nor expressly authorises revocation»). Με βάση το Άρθρο 50 παράγραφος 1 της Συνθήκης για την Ευρωπαϊκή Ένωση (ΣΕΕ) «κάθε κράτος μέλος μπορεί να αποφασίσει να αποχωρήσει από την Ένωση, σύμφωνα με τους εσωτερικούς συνταγματικούς του κανόνες». Άρα από νομικής πλευράς εφόσον δεν υπάρχει ρητή διάταξη σχετικά με την ανάκληση η εν λόγω ανάκληση υπόκειται στους κανόνες που προβλέπονται στο άρθρο 50 παράγραφος 1 της ΣΕΕ, με αποτέλεσμα να υπάρχει η δυνατότητα μονομερώς ανάκλησης, σύμφωνα με τις συνταγματικές απαιτήσεις του κράτους μέλους. Στο πλαίσιο της απόφασης του Δικαστηρίου όσων αφορά το Άρθρο 50 γίνεται ρητή αναφορά στη σημασία της ελευθερίας και της δημοκρατίας και συγκεκριμένα στο γεγονός ότι οι Ευρωπαϊκή Ένωση αποτελείται από κράτη μέλη τα οποία ελεύθερα και οικειοθελώς («freely and voluntarily») δεσμεύθηκαν με αυτές τις αξίες. Επίσης, η αναφορά στη θεμελίωση της Ένωσης στο Άρθρο 1 της ΣΕΕ είναι σχετική με την εφαρμογή του Άρθρου 50 της εν λόγω Συνθήκης. Το Δικαστήριο επισήμανε ότι ένα κράτος μέλος που έχει αναστρέψει την απόφασή του να αποχωρήσει από την Ευρωπαϊκή Ένωση δικαιούται να ανακαλέσει την εν λόγω κοινοποίηση στο χρονικό διάστημα που δεν έχει τεθεί σε ισχύ συμφωνία απόσυρσης μεταξύ αυτού του κράτους μέλους και της Ευρωπαϊκής Ένωσης ή εάν δεν έχει συναφθεί τέτοια συμφωνία, για όσο χρονικό διάστημα δεν έχει λήξει η διετής περίοδος που προβλέπεται στο άρθρο 50 παράγραφος 3 της ΣΕΕ με βάση το οποίο «οι Συνθήκες παύουν να ισχύουν στο εν λόγω κράτος από την ημερομηνία έναρξης ισχύος της συμφωνίας αποχώρησης ή, ελλείψει τέτοιας συμφωνίας, δύο έτη μετά τη γνωστοποίηση που μνημονεύεται στην παράγραφο 2, εκτός εάν το Ευρωπαϊκό Συμβούλιο, σε συμφωνία με το εν λόγω κράτος μέλος, αποφασίσει ομόφωνα την παράταση της προθεσμίας αυτής»

Αυτή η απόφαση είναι σημαντική ειδικότερα σε σχέση με το δικαίωμα της ελεύθερης κυκλοφορίας των πολιτών επειδή το Brexit και γενικότερα η απόσυρση κράτους μέλους από την Ευρωπαϊκή Ένωση έχει σημαντικό αντίκτυπο στα δικαιώματα όλων των πολιτών της Ευρωπαϊκής Ένωσης.  Περεταίρω αξίζει να σημειωθεί ότι η ανάκληση θα αποφασιστεί με βάση τη δημοκρατική διαδικασία που διέπουν οι εθνικές συνταγματικές απαιτήσεις. Μία τέτοια ανάκληση θέτει τέλος στη διαδικασία απόσυρσης. Η απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου για ανάκληση του άρθρου 50 ενισχύει την πιθανότητα δεύτερου δημοψηφίσματος (second referendum). Τέτοια πιθανότητα υποστηρίζεται από τον Chris Patten,  πρώην πρόεδρος του Συντηρητικού Κόμματος του Ηνωμένου Βασιλείου, ο οποίος επισήμανε ότι ένα δεύτερο δημοψήφισμα είναι ο καλύτερος τρόπος αποφυγής «αυτοτραυματισμού» της Βρετανίας για να μην προδοθούν οι φιλοδοξίες των νεότερων πολιτών της χώρας

Άρα το Ηνωμένο Βασίλειο είναι αντιμέτωπο με τρία ενδεχόμενα. Πρώτον ενδεχόμενο είναι η πιθανή έγκριση του αμφιλεγόμενου σχεδίου της Theresa May από το κοινοβούλιο. Επίσης, υπάρχει η νομική ευχέρεια να ανασταλεί το Άρθρο 50 όπως έχουμε αναλύσει και βάση της απόφασης Wightman and Others v Secretary of State for Exiting. Το τρίτο ενδεχόμενο είναι η επέκταση της διετούς διαδικασίας με ομόφωνη συμφωνία των 27 κρατών μελών είτε για την διαπραγμάτευση  καλύτερης συμφωνίας, ενδεχόμενο το οποίο δεν είναι πολύ πιθανόν, είτε για τη διεξαγωγή δεύτερου δημοψηφίσματος (second referendum). Αξίζει να σημειωθεί ότι ο Βέλγος ευρωβουλευτής Philippe Lamberts συμβουλεύει το Ηνωμένο Βασίλειο να ακολουθήσει τη στρατηγική της αποχώρησης από την Ευρωπαϊκή Ένωση και επανένταξης με βάση το Άρθρο 49 της Ευρωπαϊκής Ένωσης το οποίο διέπει τους κανονισμούς για προσχώρηση κράτους στην Ευρωπαϊκή Ένωση. Η έξοδος του Ηνωμένου Βασιλείου από την Ευρωπαϊκή Ένωση χωρίς συμφωνία θα οδηγήσει σε πολιτικό, οικονομικό και κοινωνικό χάος. Άρα η συγκεκριμένη στρατηγική περιλαμβάνει μεγάλο ρίσκο και αβεβαιότητα

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Καταχρηστικές Ρήτρες – Δικαιώνονται Αγοραστές Ακινήτων

Η Υπηρεσία Προστασίας Καταναλωτή έκδοσε Διοικητική Απόφαση στις 8 Νοεμβρίου 2018 εναντίον των εταιρειών ανάπτυξης γης και οικοδομών ΑΒ Oasis Park Development Ltd και Kallishi Bros Hotel Apts Ltd για παράβαση του περί Καταχρηστικών Ρητρών σε Καταναλωτικές Συμβάσεις Νόμου του 1996 (N. 93(I)/1996)

Η Απόφαση αφορά έρευνα που διενήργησε ο Διευθυντής της Υπηρεσίας σε σχέση με την ύπαρξη καταχρηστικών ρητρών σε σύμβαση αγοραπωλησίας ακίνητης περιουσίας ημερ. 8/4/2008 μεταξύ των παραπονούμενων και των πιο πάνω Εταιρειών

Ο Διευθυντής, ασκώντας τις εξουσίες που του παρέχονται από το Νόμο, αποφάσισε ότι συγκεκριμένοι όροι της υπό αναφορά σύμβασης αντίκεινται στις διατάξεις των άρθρων 5(1), 7 και των παραγράφων 1(ε), 1(ι), 1(θ) και 1(ιε) του Παραρτήματος του Νόμου και άρα είναι καταχρηστικοί ή/και αδιαφανείς

Επίσης, ο Διευθυντής κατέληξε ότι αφού οι Εταιρείες δεν προσκόμισαν «…σχετικά στοιχεία που να αποδεικνύουν ότι οι συμβατικοί όροι έχουν καταστεί αντικείμενο ατομικής διαπραγμάτευσης, τεκμαίρεται ότι οι όροι της σύμβασης ήταν προδιατυπώμενοι και προορίζονταν για χρήση σε απεριόριστο αριθμό συμβάσεων…»

Συγκεκριμένα, οι όροι της Συμβασης αφορούσαν μεταξύ άλλων:

1. Την υποχρέωση των αγοραστών για πλήρη και ολοσχερή εκπλήρωση των συμβατικών υποχρεώσεων τους όσον αφορά την αποπληρωμή του συνολικού ποσού οφειλής προς τον πωλητή, προτού αυτός εκπληρώσει τις δικές του συμβατικές υποχρεώσεις, δηλαδή τη μεταβίβαση του ακινήτου επ’ονόματι τους.

2. Την επιβολή στους αγοραστές δυσανάλογα υψηλής αποζημίωσης, σε περίπτωση μη εκτέλεσης των υποχρεώσεων τους, ενώ εν αντιθέσει δεν προβλέπεται οποιοδήποτε αντίστοιχο δικαίωμα αποζημίωσης των αγοραστών σε περίπτωση καθυστέρησης στην εκπλήρωση των υποχρεώσεων του πωλητή.

3. Την παράταση της προθεσμίας παράδοσης της κατοχής του ακινήτου χωρίς τον καθορισμό του μέγιστου χρονικού διαστήματος κατά το οποίο δύναται να παραταθεί η προθεσμία παράδοσης μετά την παρέλευση της οποίας οι αγοραστές δύνανται να ασκήσουν τα νόμιμα δικαιώματα τους.

Σχετικά με τους πιο πάνω όρους, ο Διευθυντής αποφάσισε ότι «…δύναται να θεωρηθ[ούν] ως καταχρηστικ[οί] βάσει της παραγράφου 1(ιε) του Παραρτήματος του Νόμου, καθώς υποχρεών[ουν] τον καταναλωτή να εκπληρώσει όλες τις υποχρεώσεις του, χωρίς ο πωλητής να έχει εκπληρώσει τις δικές του…»

4. Την επιβάρυνση των αγοραστών με τα έξοδα μεταβίβασης του ακινήτου χωρίς ωστόσο να καθορίζεται το συγκεκριμένο ποσό ή έστω να προσδιορίζονται τα κριτήρια υπολογισμού των εν λόγω εξόδων.

Σχετικά με τον πιο πάνω όρο, ο Διευθυντής ανέφερε στην απόφασή του ότι «…ο όρος αυτός έχει ως συνέπεια να αποδέχονται και να αναλαμβάνουν οι αγοραστές δεσμεύσεις, εν αγνοία τους και χωρίς οιανδήποτε εκ των προτέρων ενημέρωση, ενώ δημιουργεί μια τρόπον τινά αιφνιδιαστική κατάσταση σε βάρος τους, περιορίζοντας τα δικαιώματα τους και διαταράσσοντας τη συμβατική ισορροπία σε βάρος των…»

5. Τη δέσμευση των αγοραστών από κανονισμούς, οι οποίοι διέπουν τη χρήση των κοινόχρηστων χώρων, επιφορτίζοντάς τους με συγκεκριμένες υποχρεώσεις συμπεριφοράς, καθώς και με μέρος επί των κοινοχρήστων εξόδων, υποχρεώσεις οι οποίες ουδόλως προσδιορίζονται, έστω και ενδεικτικά.

Ο Διευθυντής έδωσε έμφαση στο ότι η φύση των πιο πάνω όρων «…συνάγουν την εκ μέρους των αγοραστών αμετάκλητη αποδοχή ρητρών, τις οποίες δεν είχαν καμία πραγματική δυνατότητα να γνωρίζουν πριν τη σύναψη της σύμβασης, κατά παράβαση της παραγράφου 1 (θ) του Παραρτήματος του Νόμου…»

Η αδιαφάνεια και οι καταχρηστικοί όροι σε συμβάσεις όπως οι πιο πάνω, για πώληση ακινήτων, δυστυχώς είναι συχνή και για αυτό τον λόγο, συνηστούμε σε οποιοδήποτε άτομο ή εταιρεία που επιθυμεί να προβεί στην διαδικασία αγοράς και/ή πώλησης ακινήτου να επικοινωνήσει με δικηγόρο, ο οποίος θα είναι σε θέση να συμβουλέψει και να εντοπίσει οποιεσδήποτε καταχρηστικές ρήτρες της Συμφωνίας

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

 

Φορολογικό καθεστώς προσώπων

Η φορολογικές διατάξεις στην Κύπρο διέπονται από τον περί Φορολογίας του Εισοδήματος Νόμος του 2002 (118(I)/2002). Το άρθρο θα επικεντρωθεί στο  σύστημα φορολόγησης φυσικών προσώπων. Κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας φορολογούνται σε πηγές εντός και εκτός της Δημοκρατίας (Άρθρο 5(1)). Πρόσωπα τα οποία δεν είναι κάτοικοι της Δημοκρατίας φορολογούνται στο εισόδημα που προκύπτει από τις πιο κάτω πηγές:

1. Κέρδη ή άλλα οφέλη από οποιαδήποτε επιχείρηση

2. κέρδη ή άλλα οφέλη από οποιοδήποτε αξίωμα ή μισθωτές υπηρεσίες

μερίσματα, τόκους ή προεξοφλήματα

3. Σύνταξη, ποσά εισοδήματος πληρωτέα σύμφωνα με απόφαση δικαστηρίου ή σύμφωνα με όρο που τέθηκε σε διαθήκη ή σύμβαση, καθώς και ετήσιες ισόβιοι ή για καθορισμένη περίοδο καταβαλλόμενες πρόσοδοι

4. Μισθώματα, δικαιώματα πνευματικής ιδιοκτησίας ή ευρεσιτεχνίας, αμοιβές ή άλλα κέρδη που προκύπτουν από ιδιοκτησία

Πως υπολογίζονται οι ημέρες διαμονής στην Κυπριακή Δημοκρατία?

Με βάση το Άρθρο 1

(α) η ημέρα αναχώρησης από τη Δημοκρατία λογίζεται ως ημέρα εκτός της Δημοκρατίας

(β) η ημέρα άφιξης στη Δημοκρατία λογίζεται ως ημέρα  στη Δημοκρατία

(γ) η άφιξη στη Δημοκρατία και αναχώρηση από τη Δημοκρατία την ίδια ημέρα  λογίζεται ως μια ημέρα στη Δημοκρατία και

(δ) η αναχώρηση από τη Δημοκρατία και επιστροφή στη Δημοκρατία την ίδια ημέρα λογίζεται ως μια ημέρα εκτός της Δημοκρατίας

Το Δεύτερο Παράρτημα του Νόμου διέπει τις φορολογικές αναλογίες:

1. Για εισόδημα μέχρι €19,500 η φορολογία ανέρχεται στο 0%

2. Για εισόδημα από €19,501-€28,000 η φορολογία ανέρχεται στο 20%

3. Για εισόδημα από €28,001-€36,300 η φορολογία ανέρχεται στο 25%

4. Για εισόδημα από €36,301-€60,000 η φορολογία ανέρχεται στο 30%

5. Για εισόδημα που ξεπερνά τις €60,000 η φορολογία ανέρχεται στο 35%

Το άρθρο 8 προνοεί για απαλλαγές από το φόρο. Μερικές από τις απαλλαγές είναι οι ακόλουθες

1. Με βάση το άρθρο 8(7) οι συντάξεις και έκτακτα επιδόματα που χορηγούνται δυνάμει των περί Ανακουφίσεως Παθόντων Νόμων του 1988 μέχρι 2001 εξαιρούνται από φορολογία

2. Με βάση το άρθρο 8(21) εργαζόμενοι που δουλεύουν στη Δημοκρατία αλλά δεν ήταν κάτοικοι της Κυπριακής Δημοκρατίας πριν την έναρξη της εργοδότης τους δικαιούνται απαλλαγή από την 1η Ιανουαρίου του έτους που ακολουθεί το έτος της έναρξης της εργοδότησης και εφαρμόζεται μέχρι το 2020

Η απαλλαγή είναι 20% ή €8,550 (οπουδήποτε είναι το μικρότερο)

3. Το Άρθρο 8 (23) διέπει την απαλλαγή 50% της αμοιβής εργαζόμενου που δεν ήταν κάτοικος της Κυπριακής Δημοκρατίας πριν την έναρξη της εργοδότησης του και ο οποίος λαμβάνει εισοδήματα τα οποία υπερβαίνουν τις €100,000 ετησίως

Αξίζει να σημειωθεί ότι η απαλλαγή αυτή είναι εφαρμοστέα ανεξαρτήτως εάν σε κάποιο έτος το εισόδημα μειώνονται κάτω από τις εκατό χιλιάδες ευρώ (€100.000), νοουμένου ότι όταν άρχισε η εργοδότηση στη Δημοκρατία τα εισοδήματα από την εργοδότηση υπερέβαιναν τις εκατό χιλιάδες ευρώ (€100.000) ετησίως και ο Έφορος ικανοποιείται ότι η αυξομείωση στα ετήσια εισοδήματα από την εργοδότηση στη Δημοκρατία δεν αποτελεί ρύθμιση που αποσκοπεί στη χορήγηση της απαλλαγής

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Καταδίκη Τουρκίας- Aποστέρηση ελευθερίας

Στις 20/11/2018 δώθηκε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων  στην υπόθεση Selahattin Demirtaş v. Turkey (No. 2) η οποία καταδικάζει την Τουρκία για παραβιάσει του Άρθρου 5 όσων αφορά την φυλάκιση του φιλόκουρδου πολιτικού ηγέτη Σελαχατίν Ντεμιρτάς

Με βάση το Άρθρο 5(1) όλα τα πρόσωπα έχουν το δικαίωμα στην  «ελευθερίαν και την ασφάλειαν»

Το άρθρο περεταίρω αναφέρει ότι δεν επιτρέπεται κανένας να στερηθεί της ελευθερίας του εχτός στις περιπτώσεις που υπογραμμίζονται στο άρθρο και σύμφωνα με νόμιμη διαδικασία

Το Δικαστήριο στην συγκεκριμένη υπόθεση με βάση το άρθρο 5(1) επισήμανε ότι υπήρχαν θεμιτοί λόγοι για την σύλληψη του Σελαχατίν Ντεμιρτάς εν όψει των δεδομένων που υπήρχαν πως ο Ντεμιρτάς θεωρούνταν ύποπτος για ποινικό αδίκημα

Επομένως, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων κατέληξε ότι δεν υπήρχε παράβαση του Άρθρου 5(1) της Ευρωπαϊκής Σύμβασης

Το Άρθρο 5(3) διέπει το δικαίωμα να παραπέμψεις συντόμως ενώπιον δικαστού ή ετέρου δικαστικού λειτουργού

Όσων αφορά το κατά πόσο υπήρχαν συγκεκριμένα στοιχεία τα οποία οδήγησαν στην υπόνοια ότι ο Ντεμιρτάς διέπραξε ποινικό αδίκημα, το Δικαστήριο κατέληξε ότι οι υπόνοιες εναντίον του ήταν εύλογες για την αρχική του κράτηση

Επίσης, το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο έκρινε ότι η διαπίστωση του Δικαστηρίου της Τουρκίας ότι εναλλακτικά μέτρα στη κράτηση δεν είναι επαρκής, δεν στηρίζονταν σε ανάλυση βασισμένη στη συγκεκριμένη υπόθεση

Το Δικαστήριο επισήμανε ότι οι λόγοι επέκτασης της κράτησης από τις αρμόδιες δικαστικές αρχές δεν ήταν επαρκής για να δικαιολογήσουν την διάρκεια της κράτησης

Επομένως, υπήρξε παραβίαση του Άρθρου 5(3)

Στην ανάλυση για παραβίαση του άρθρου 18- το οποίο αναφέρεται στα όρια στην χρήση των περιορισμών σε δικαιώματα- σε συνδυασμό με το άρθρο 5(3) το Δικαστήριο επισήμανε ότι

«Η παράταση της στέρησης της ελευθερίας του αιτούντος, κυρίως κατά την διάρκεια δύο κρίσιμων προεκλογικών εκστρατειών, του δημοψηφίσματος και της προεδρικής εκλογής, είχαν έναν κύριο ανομολόγητο στόχο, να καταπνίξουν τον πλουραλισμό και να περιορίσουν την ελευθερία του πολιτικού διαλόγου, που βρίσκεται στον πυρήνα τη ίδιας της έννοιας της δημοκρατικής κοινωνίας»

Η Τουρκία καταδικάστηκε από το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Το νομικό πλαίσιο που διέπει τη μητρότητα στην εργασία

Στις 16 Απριλίου 2018 τέθηκε σε ισχύ ο Περί Προστασίας της Μητρότητας (Τροποποιητικός) Νόμος (Ν. 20(Ι)/2018). Οι τροποποιήσεις αφορούν τη προστασία από τερματισμό απασχόλησης, το θηλασμό και τη φροντίδα παιδιού όπως επίσης αδικήματα και ποινές. 

1. Απαγόρευση τερματισμού απασχόλησης φυσικής μητέρας: Δυνάμει του άρθρου 4(1)(α) μισθωτή- όπως καθορίζεται από το άρθρο 2 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων 1980 έως 1997-  προστατεύεται από απόλυση για περίοδο εκτεινόμενη από την αρχή της εγκυμοσύνης της μέχρι και πέντε μήνες μετά το πέρας της άδειας μητρότητας. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αριθμός «πέντε» μηνών αντικατέστησε τους «τρεις» μήνες του βασικού νόμου.   Επίσης, ο εκάστοτε εργοδότης έχει το δικαίωμα να ζητήσει πιστοποιητικό εγγεγραμμένου ιατρού το οποίο να καταγράφει την ημερομηνία αναμενόμενου τοκετού (άρθρο 4(2)). Επίσης, όσων αφορά θετές μητέρες από τη στιγμή που η θετή μητέρα παρουσιάσει στον εργοδότη της  βεβαίωση των Υπηρεσιών Κοινωνικής Ευημερίας ότι προτίθεται να αναλάβει τη φροντίδα παιδιού για σκοπούς υιοθεσίας και μέχρι την πάροδο τριών μηνών από το τέλος της περιόδου της άδειας μητρότητας, απαγορεύεται σε εργοδότη να τερματίσει την απασχόληση μισθωτής ή/και να δίδει προειδοποίηση τερματισμού απασχόλησης (άρθρο 4 Α)

2. Προστασία μητρικού θηλασμού και διευκολύνσεις για τη φροντίδα του παιδιού:Αξίζει να σημειωθεί ότι το άρθρο 5 που αναφέρεται στο πιο πάνω τίτλο έχει τροποποιηθεί με την προσθήκη της νέας επιφύλαξης η οποία αναφέρεται στο δικαίωμα της γυναίκας να διακόπτει την εργασία της για μια ώρα και κατά το χρόνο αυτό να θηλάζει ή να αντλεί και να αποθηκεύει μητρικό γάλα. Επίσης, η πιο πάνω προσθήκη αναφέρεται στην υποχρέωση του εργοδότη να παρέχει στην μητέρα όλες τις απαραίτητες διευκολύνσεις που προνοούνται από τον περί της Προώθησης και της Προστασίας του Μητρικού Θηλασμού Νόμο και των σχετικών Κανονισμών που εκδίδονται

3. Αδικήματα και ποινές: Με βάση το άρθρο 9, εργοδότης ο οποίος παραβαίνει τις υποχρεώσεις του είναι ένοχος αδικήματος και υπόκειται σε χρηματική ποινή που δεν υπερβαίνει τα €7.000. Αξίζει να σημειωθεί ότι ο αριθμός των τεσσάρων χιλιάδων λίρων αντικαταστάθηκε με το ποσό των €7.000. Επίσης, σε περίπτωση δεύτερης καταδίκης του ιδίου εργοδότη για παράβαση των όσων προνοούνται στο άρθρο 5 μέσα σε 2 χρόνια, η ποινή δεν ξεπερνά το ποσό των €8.000

Με αφορμή τη συζήτηση περί των τροποποιήσεων του Περί Προστασίας της Μητρότητας Νόμου, αξίζει να σημειωθούν οι σημαντικότερες πρόνοιες του εν λόγω νόμου. Το δικαίωμα στην άδεια μητρότητας διέπει το άρθρο 3 του Νόμου.  Η φυσική μητέρα  δικαιούται 18 συναπτές εβδομάδες άδειας μητρότητας η οποία αυξάνεται κατά 4 ανά επιπλέον τέκνο σε περίπτωση πολλαπλής κύησης (άρθρο 3 (5 Α)). Περεταίρω, η θετή μητέρα δικαιούται άδεια μητρότητάς δεκαέξι συναπτών εβδομάδων από τη μέρα ανάληψης φροντίδας παιδιού για σκοπούς υιοθεσίας νοουμένου ότι έχουν ανακοινώσει προς τον εργοδότη της την πρόθεσή της για υιοθεσία και την ημερομηνία ανάληψης του παιδιού, τουλάχιστον 6 εβδομάδες προηγουμένως (άρθρο 3). Δυνάμει του άρθρου 7 η άδεια μητρότητάς δεν επηρεάζει αρνητικά την « την αρχαιότητα της μισθωτής ή το δικαίωμα της σε προαγωγή ή την επάνοδό της στην εργασία την οποία ασκούσε πριν από την άδεια μητρότητας ή σε άλλης παρόμοιας φύσεως εργασία με το ίδιο ύψος αποδοχών ή αποδοχές και ωφελήματα που σχετίζονται με την εργασία»

Το αρμόδιο δικαστήριο για την επίλυση διαφορών εργατικής φύσεως είναι το  Δικαστήριο Εργατικών Διαφορών (άρθρο 7 Α)

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

 

Μεροληψία Δικαστηρίου – Πατέρας του εισαγγελέα ο πρόεδρος του Ανώτατου

Στις 16/10/2018 δώθηκε απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων σχετικά με την αμεροληψία δικαστηρίου. Πρόκειται για την απόφαση της υπόθεσης Dainelienė v. Lithuania (αρ. αίτησης 23532/14) , στην οποία το Δικαστήριο καταδίκασε την Λιθουανία για παραβίαση του άρθρου 6 παρ.1 (δικαίωμα σε δίκαιη δίκη) της Ευρ.Σύμβασης των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου.

Η προσφεύγουσα Dalia Regina Dainelienė, υπήκοος και κάτοικος της Λιθουανίας τον Μάιο του 2009, κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση ιδιοκτησίας μεγάλης αξίας.

Το περιφερειακό δικαστήριο του Βίλνιους αποφάσισε τον Ιούλιο του 2011 ότι οι κατηγορίες εναντίον της Dainelienė ήταν εσφαλμένες  αφού η αξία του περιουσιακού στοιχείου για το οποίο κατηγορήθηκε για υπεξαίρεση δεν μπορούσε να θεωρηθεί υψηλό και σταμάτησε τη διαδικασία εναντίον της λόγω παρέλευσης του χρόνου.

Μετά από επιτυχή έφεση εναντίον της απόφασης αυτής από τον εισαγγελέα τον Οκτώβριο του 2011, το Περιφερειακό Δικαστήριο, τον Ιούνιο του 2013, επανεξέτασε την υπόθεση και διαπίστωσε την ενοχή της. Εκείνη άσκησε έφεση κατά της απόφασης τον Οκτώβριο του 2013, η οποία απορρίφθηκε από το Εφετείο.

Τον Φεβρουάριο του 2014, μια τριμελής σύνθεση δικαστών αρνήθηκε να εξετάσει τη νέα προσφυγή της  Dainelienė επί νομικών ζητημάτων στο Ανώτατο Δικαστήριο. Στην σύνθεση αυτή, ο ένας εκ των δικαστών ήταν ο πατέρας του εισαγγελέα που άσκησε τη δίωξη πρωτοδίκως και εισήχθη η υπόθεση της υπεξαίρεσης στο δικαστήριο.

Βάσει του άρθρου 6(1) της ΕΣΔΑ, «…ο καθένας έχει δικαίωμα δίκαιης και δημόσιας δίκης εντός έυλογου χρόνου από ανεξάρτητο και αμερόληπτο Δικαστήριο…». Η  προσφεύγουσα διαμαρτυρήθηκε για την υπόθεση της ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου της Λιθουανίας βασιζόμενη στο άρθρο 6 της ΕΣΔΑ, ισχυριζόμενη ότι δεν είχε εξεταστεί η υπόθεση της δίκαια από αμερόληπτο δικαστήριο, δεδομένου ότι ο πρόεδρος της 3μελούς σύνθεσης του Ανωτάτου Δικαστηρίου ήταν ο πατέρας του εισαγγελέα στην υπόθεση που κινήθηκε εναντίον της για υπεξαίρεση.

Το ΕΔΔΑ απέρριψε το επιχείρημα της Λιθουανίας ότι η προσφυγή της Dainelienė ενώπιόν του ήταν απαράδεκτη λόγω μη εξάντλησης των εσωτερικών ενδίκων μέσων. Συγκεκριμένα, δεν υπήρχαν αποδείξεις ότι η υποβολή προσφυγής για νομικά ζητήματα, όπως επικαλέστηκε η λιθουανική κυβέρνηση, αποτέλεσε αποτελεσματικό μέσο αποκατάστασης της προσφεύγουσας. Επιπλέον, δεν μπορούσε να αναμένεται από την προσφεύγουσα να απευθύνεται συνεχώς στο ίδιο δικαστήριο μετά από προηγούμενες αποτυχημένες αιτήσεις και δεν υπήρχε ανώτερο δικαστήριο.

Το Δικαστήριο επανέλαβε επίσης ότι τα συμβαλλόμενα κράτη έχουν την υποχρέωση να οργανώνουν το νομικό τους σύστημα έτσι ώστε να εξασφαλίζεται η συμμόρφωση με τις απαιτήσεις του άρθρου 6(1) της ΕΣΔΑ, που απαιτεί δικαστική αμεροληψία. 

Στην Κύπρο, το άρθρο 6 της ΕΣΔΑ έχει ένταχθει ως άρθρο 30 του Συντάγματος της Κυπριακής Δημοκρατίας και συγκεκριμένα το άρθρο 30(2) προνοεί ότι «Έκαστος, κατά την διάγνωσιν των αστικών αυτού δικαιωμάτων και υποχρεώσεων ή οιασδήποτε κατ’ αυτού ποινικής κατηγορίας, δικαιούται ανεπηρεάστου, δημοσίας ακροαματικής διαδικασίας εντός ευλόγου χρόνου, ενώπιον ανεξαρτήτου, αμερολήπτου και αρμοδίου δικαστηρίου ιδρυομένου διά νόμου.»

Η πρόσφατη προαναφερόμενη υπόθεση θυμίζει την απόφαση του Ευρωπαϊκού Δικαστηρίου εναντίον της Κυπριακής Δημοκρατίας σχετικά με την σχέση του Δικαστή Κραμβή και δικηγόρου Πολυβίου, ο οποίος Δικαστής ήταν συμπέθερος του δικηγόρου της υπόθεσης στην οποία μετείχε στην σύνθεση του Δικαστηρίου. Ως αποτέλεσμα αυτής της απόφασης μια νέα πρακτική οδηγία του Ανωτάτου Δικαστηρίου υιοθετήθηκε, η οποία εκδόθηκε προκειμένου να συμμορφωθεί με την απόφαση του ΕΔΔΑ, συγκεκριμένα υποχρεώνει τους ίδιους τους δικαστές να αποκαλύπτουν οποιαδήποτε σχέση έχουν με διάδικους της υπόθεσης, η οποία θα μπορούσε να επηρεάσει την αμεροληψία του δικαστή.

Όσον αφορά την παρούσα υπόθεση, το Δικαστήριο σημείωσε ότι θα πρέπει να υπάρχει σύστημα διασφάλισης ότι ένας δικαστής δεν λαμβάνει υπόθεση στην οποία ένα στενό μέλος της οικογένειας του είναι εμπλεκόμενο και ότι οι δικαστές θα πρέπει να λάβουν μέτρα για να ελέγχουν εάν υπάρχει τέτοια σύγκρουση. 

Παρόλο που δεν προσκομίστηκε κάποιο στοιχείο το οποίο να τεκμηριώνει προσωπική προκατάληψη εκ μέρους του δικαστή που προέδρευε της σύνθεσης του Ανώτατου Δικαστηρίου της Λιθουανίας, το γεγονός και μόνο ότι ο δικαστής που ήταν αρμόδιος να αποφασίσει σχετικά με την προσφυγή περί των νομικών ζητημάτων ήταν ο πατέρας του εισαγγελέα κατά τα προηγούμενα στάδια της υπόθεσης της προσφεύγουσας, έθεσε σε κίνδυνο την αμεροληψία του Ανώτατου Δικαστηρίου και το άφησε έκθετο σε αμφιβολίες.

Έτσι, η σύνθεση των τριών δικαστών του Ανωτάτου Δικαστηρίου δεν κατάφερε να ανταποκριθεί στο πρότυπο της ΕΣΔΑ, στο πλαίσιο της αντικειμενικής στάθμισης, κατά παράβαση του Άρθρου 6 (1) της Σύμβασης. Ενόψει αυτών, το Δικαστήριο έκρινε ότι η Λιθουανία έπρεπε να καταβάλει στην προσφεύγουσα, εντός τριών μηνών, 3.500 ευρώ για ηθική βλάβη και 500 ευρώ για δικαστικά έξοδα. 

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Το Δικαστήριο δικαίωσε δανειολήπτες

Δανειολήπτες δικαιώθηκαν από το δικαστήριο με απόφαση που εκδόθηκε στις 30 Οκτωβρίου 2018, δηλαδή μετά την τροποποίησης της σχετικής νομοθεσίας. Όπως είναι γνωστό στις 13.07.2018 τέθηκε σε ισχύ Ο περί Μεταβιβάσεως και Υποθηκεύσεως Ακινήτων (Τροποποιητικός) Νόμος του 2018 (Ν. 87(Ι)/2018) ο οποίος καθορίζει μεταβολές στην ιδιωτική διαδικασία εκποίησης ακινήτου.  

Την διαδικασία εκποίησης ακινήτου  έχουμε αναλύσει σε προηγούμενο άρθρο με τίτλο «Δημοπρασία ακινήτου-Πως να την εμποδίσεις». Για σκοπούς πληροφόρησης αξίζει να σημειωθεί ότι η ειδοποίηση κατά τον Τύπο «Ι» σηματοδοτεί την έναρξη της διαδικασίας εκποίησης (άρθρο 44Γ(1)). Με βάση την ειδοποίηση Τύπου «Ι» ο οφειλέτης καλείται να εξοφλήσει ένα συγκεκριμένο οφειλόμενο ποσό. Σε περίπτωση μη συμμόρφωσης του οφειλέτη με την πιο πάνω ειδοποίηση ο δανειστής δηλαδή ο τραπεζικός οργανισμός θα επιδώσει ειδοποίηση Τύπου «ΙΑ» η οποία αναφέρει ότι το ακίνητο πρόκειται να πωληθεί με πλειστηριασμό.  Ο εκάστοτε οφειλέτης σε διαδικασία εκποίησης περιουσίας μπορεί να υιοθετήσει  τη νομική διαδικασία της έφεσης για να προωθήσει και να προστατεύσει τα δικαιώματα του. Το άρθρο 44Γ(3) καθορίζει τους τέσσερις λόγους έφεσης.    

                           

Στις πρόσφατες αποφάσεις της 30η Οκτωβρίου 2018 που αφορούσαν έφεση ενώπιον της Α.Κ. Λυκούργου , το Δικαστήριο διέταξε την έκδοση διατάγματος με βάση το οποίο η ειδοποίηση από τραπεζικό οργανισμό Τύπου «ΙΑ» παραμερίζεται. Το Δικαστήριο στην απόφαση του επισήμανε την σημασία της μέριμνας από πλευράς των τραπεζικών οργανισμών για «έγκαιρη, πλήρη, και αποτελεσματική ενημέρωση» του οφειλέτη όσων αφορά τις υποχρεώσεις του όπως επίσης και την αυξημένη σημασία της αυστηρής τήρησής όσων ορίζει η νομοθεσία.

Το δίκαιο που ισχύει είναι αυτό κατά την περίοδο της ημερομηνία καταχώρησης της αγωγής  

Το Δικαστήριο τόνισε ότι η έφεση εξετάζεται με βάση το δίκαιο που ισχύει κατά το χρόνο καταχώρησης του ένδικου μέσου. Στην προκειμένη περίπτωση η έφεση καταχωρήθηκε πριν την εφαρμογή των τροποποιήσεων (Ν. 87(Ι)/2018) άρα οι πιο τελευταίες τροποποιητικές διατάξεις δεν εφαρμόζονται. Αυτό σημαίνει ότι οι τραπεζικοί οργανισμοί δεν μπορούν να προωθήσουν την ένσταση ή υπεράσπιση επί τη βάση των προνοιών που τέθηκαν σε ισχύ μετά το χρόνο καταχώρησης.

Συγκεκριμένα το Δικαστήριο αποφάνθηκε ότι η ορθή ερμηνεία των νομοθετικών διατάξεων του Νόμου του 2018 δεν επεκτείνει την εφαρμογή τους σε εκκρεμούσες δικαστικές διαδικασίες με τέτοιο τρόπο έτσι ώστε να αλλάζουν οι προϋποθέσεις παραδεκτής καταχώρησης έφεσης ή να μετριάζεται η βασιμότητά του ένδικου μέσου.   

«Κατάσταση λογαριασμού» (άρθρο 44Γ(1))

 Όταν οι τραπεζικοί λογαριασμοί αποστέλλουν ειδοποιήσεις Τύπου  «Ι» οφείλουν να συνοδεύουν αυτή την ειδοποίηση με «κατάσταση λογαριασμού του οφειλόμενου ενυπόθηκου χρέους, των τόκων και όλων των εξόδων για την είσπραξή του» (44Γ(1)). Ένα ελλειπτικό έγγραφο το οποίο παρουσιάζει απλώς τα υπόλοιπα των ποσών δεν ανταποκρίνεται στις απαιτήσεις του Νόμου. Το Δικαστήριο στην απόφαση τονίζει ότι η «κατάσταση λογαριασμού» αναφέρεται σε «στοιχεία και πληροφορίες για την χρεωπιστωτική πορεία του ενυπόθηκου χρέους, όλων των τόκων και όλων των συναφών εξόδων». Η παράληψη από τον τραπεζικό οργανισμό να επισυνάψει τα πιο πάνω πλήρης στοιχεία και πληροφορίες δεν επιτρέπεται και είναι αντίθετη προς ότι επιβάλλει ο νόμος. Αυτό καθιστά την επίδικη ειδοποίηση Τύπου «Ι» παράνομη. Ως αποτέλεσμα και η νομιμότητα της ειδοποίησης επί του Τύπου «ΙΑ» επηρεάζεται όπως επεξηγεί και το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση «…η ειδοποίηση επί του Τύπου «ΙΑ» εξεδόθηκε χωρίς οι εφεσίβλητοι να καταδείξουν, με τον τρόπο που οι Νόμοι επιβάλλουν, το ακριβές ύψος και, κατ’ ακολουθίαν, την υπερημερία του επίδικου οφειλόμενου χρέους.»

Η Δικαστής περεταίρω  τόνισε ότι στα πλαίσια εξέτασης του Τύπου «ΙΑ» το Δικαστήριο μπορεί να εξετάζει και την νομιμότητα προηγουμένων σταδίων της διαδικασίας όπως για παράδειγμα την ειδοποίηση Τύπου «Ι» εφόσον ότι η διαδικασία εκποίησης ακινήτου «αποτελεί μιαν σύνθετη διαδικασία». 

 enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Προσοχή – Λήξη προθεσμίας έγερσης αγωγής 1/1/2019

Είναι πολύ σημαντικό οι πολίτες να γνωρίζουν τα δικαιώματα τους σε σχέση με το χρονικό διάστημα παραγραφής δια το λόγω ότι οι προθεσμίες παραγραφής δεσμεύουν σε συγκεκριμένα χρονικά διαστήματα το δικαίωμα έγερσης αγωγής. Η παραγραφή νομοθετήθηκε στην Αγγλία το 1923 και η νομοθετική εξέλιξη οδήγησε στο Limitation Act 1939  το οποίο αποτέλεσε τη βάση για το Κεφ. 15 του Limitation Action Law στο Κυπριακό Δίκαιο το 1945. Ιστορικά, το 1964 εισάχθηκε νέος νόμος ο Περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμος 57/64, ο οποίος αντικατέστησε το Κεφ. 15 που αναφέραμε πιο πάνω. Σε μεταγενέστερο στάδιο, μετά τη Τούρκικη Εισβολή, ο νόμος του 1964 (57/64) τροποποιήθηκε τον Περί Αναστολής της Παραγραφής Νόμος (36/82). Το 2012 ψηφίστηκε από την Βουλή ο περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμος (66(Ι)/2012). Έκτοτε, ο νόμος βρισκόταν σε ετήσια αναστολή με σειρά τροποποιήσεων με ημερομηνία λήξης της αναστολής την 31/12/2015.

Σημειώνεται ότι ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να προσμετρήστε από την 1η Ιαγουάριού 2016 (Άρθρο 3). Δυνάμει του άρθρου 4 καμία αγωγή, εξαιρούμενό των περιπτώσεων που η νομοθεσία προνοεί διαφορετικά, δεν εγείρεται μετά την πάροδο δέκα ετών αφότου συμπληρώθηκε η βάση της αγωγής.

Το άρθρο 24 (α-στ) προνοεί για διατάξεις νόμων που δεν επηρεάζονται από το παρόντα νόμο. Μερικοί εξ αυτών συμπεριλαμβάνουν τις ειδικές προθεσμίες στο άρθρο 58 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου,  άρθρο 34 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Περιουσιών Αποθανόντων Νόμου, άρθρο 34 του περί Διαχείρισης Κληρονομιών Περιουσιών Αποθανόντων Νόμου, περί Πώλησης Ακινήτων (Ειδική Εκτέλεση) Νόμο άρθρο 15 του περί Ρυθμίσεως των Περιουσιακών Σχέσεων των Συζύγων Νόμου.

Ανεξάρτητα από τις προθεσμίες που προβλέπει ο συγκεκριμένος νόμος αξίζει να σημειωθεί ότι ο χρόνος αγωγής για άλλα αγώγιμα δικαιώματα δεν επηρεάζεται από την παρούσα νομοθεσία. Για παράδειγμα, με βάση τον Περί της Πρόληψης και της Καταπολέμησης της Σεξουαλικής Κακοποίησης, της Σεξουαλικής Εκμετάλλευσης Παιδιών και της Παιδικής Πορνογραφίας Νόμος του 2014 (91(Ι)/2014), το αγώγιμο δικαίωμα του παιδιού θύματος δεν παραγράφεται.

 Οι περίοδοι παραγραφής διαφέρουν ανάλογα με τη φύση του αδικήματος.

Αστικά δικαιώματα -Άρθρο 6

Με βάση το άρθρο 6(1) «καμιά αγωγή δεν εγείρεται για αστικό αδίκημα μετά την πάροδο έξι ετών από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής.» Ο χρόνος παραγραφής για αγωγές που αφορούν  αμέλεια, οχληρία ή παράβαση θέσμιου καθήκοντος είναι τρία έτη.

Αγωγές για δυσφήμηση (defamation) και ψευδολογία (malicious falsehood) δεν εγείρεται μετά την πάροδο ενός έτους από την ημέρα συμπλήρωσης της βάσης της αγωγής.

Συμβάσεις-Άρθρο 7

Μέσα σε έξι χρονιά από την «συμπλήρωση της βάσης της αγωγής» δηλαδή της παραβίασης της Σύμβασης, ο ενδιαφερόμενος πρέπει να εγείρει αγωγή. Συμβάσεις δανείου όπως αυτές περιγράφονται στο άρθρο 7 (3) δεν εγείρονται μετά από την πάροδο 12 χρόνων.

Κληρονόμος/ κληροδόχος- Άρθρο 9

Μέσα σε 8 χρόνια από την ημέρα θανάτου πρέπει να εγερθεί το δικαίωμα αγωγής από κληρονόμο ή κληροδόχο σε σχέση με την περιουσία θανόντος ή με οποιοδήποτε μερίδιο της κληρονομίας ή κληροδότημα δεν εγείρεται μετά από πάροδο οκτώ ετών από την ημέρα του θανάτου (Άρθρο 9(1)).

Αγωγή επί, για ή σε σχέση με δικαστική απόφαση-Άρθρο 10

Καμία αγωγή δεν  εγείρεται μετά την πάροδο δεκαπέντε ετών από της τελεσιδικίας της απόφασης (Άρθρο 10).

Δόλος, απόκρυψη, λάθος-Άρθρο 14

Δυνάμει το άρθρο 14(1) ο χρόνος παραγραφής για τις πιο πάνω περιπτώσεις δεν αρχίζει να τρέχει «μέχρις ότου ο ενάγων ανακαλύψει ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να ανακαλύψει τον δόλο, την απόκρυψη ή το λάθος, ανάλογα με την περίπτωση.»

Το εδάφιο (2) σημειώνει ότι ο χρόνος παραγραφής αρχίζει να τρέχει σε περίπτωση που «αντί του ενάγοντος, αντιπρόσωπος ή άλλο πρόσωπο, που δεσμεύει τον ενάγοντα, ανακάλυψε ή μπορούσε με εύλογη επιμέλεια να ανακαλύψει τον δόλο, απόκρυψη ή λάθος, ανάλογα με την περίπτωση.»

Αναστολή

Με βάση το άρθρο 13 ο χρόνος αναστέλλεται σε συγκεκριμένες περιπτώσεις συμπεριλαμβανομένου περιπτώσεων όπου «ο ενάγων εμποδίστηκε από δικαιοστάσιο ή από λόγο ανώτερης βίας να εγείρει την αγωγή μέσα στο τελευταίο εξάμηνο του χρόνου παραγραφής·»(Άρθρο 13(α)), σε περίπτωση θανάτου του δικαιούχου να εγείρει αγωγή όπου η αναστολή διαρκεί μέχρι την πάροδο τριών μηνών από του διορισμού εκτελεστή διαθήκης ή διαχειριστή της περιουσίας του θανόντος· (Άρθρο 13(γ)) και σε περιπτώσεις όπου άρχισε διαδικασία διαμεσολάβησης και για όσο χρόνο διαρκεί η διαδικασία αυτή. (Άρθρο 13(δ)).

Διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου

Με βάση το άρθρο 6(3) σε περιπτώσεις που αφορούν πρόκληση σωματικής βλάβης ή και θανάτου λόγω αστικού αδικήματος το Δικαστήριο έχει διακριτική εξουσία λαμβάνοντας υπόψη τους λόγους και το χρόνο καθυστέρησης στην καταχώρηση της αγωγής και την διάρκεια της ανικανότητας του ενάγοντα ή του αποβιώσαντα να αποφασίσει τη μη εφαρμογή των διατάξεων περί παραγραφής. Για παράδειγμα, σε περιπτώσεις όπου ιατρική αμέλεια που οδήγησε σε θάνατο το Δικαστήριο έχει την ευχέρεια έκδοσης διατάγματος για παράταση χρόνου παραγραφής. Επίσης, δυνάμει του άρθρου 22 το δικαστήριο «δύναται να επεκτείνει τον προβλεπόμενο σύμφωνα με τις διατάξεις του παρόντος Νόμου χρόνο παραγραφής για περίοδο μέχρι δύο έτη εφόσον κρίνει αυτό δίκαιο και εύλογο υπό τις περιστάσεις». Σε αίτηση που εκδόθηκε από το γραφείο Γεωργιάδης και Συνεργάτες Δ.Ε.Π.Ε. (Αρ. ΑΊΤΗΣΗ 432/2017) για υπόθεση που αφορούσε ιατρική αμέλεια που οδήγησε σε θάνατο το δικαστήριο ασκώντας διακριτική εξουσία έκδωσε διάταγμα με το οποίο αποφάσισε «τη μη εφαρμογή των διατάξεων του Περί Παραγραφής Αγώγιμων Δικαιωμάτων Νόμου και διά του παρόντος παρατείνεται ο χρόνος καταχώρησης Κλητήριου Εντάλματος κατά 5 ημέρες από τη Σύνταξη του εκ δοθέντος Διατάγματος».

Είναι πολύ σημαντικό άτομα τα οποία ενδιαφέρονται να εγείρουν αγωγή σε σχέση με δικαίωμα αστικής φύσεως που έχουν προκύψει πριν την εφαρμογή του νόμου όπως αμέλεια, συμπεριλαμβανομένου και ιατρικής αμέλειας, η οχληρια ή παράβαση θέσμιου καθήκοντος-όπως έχουμε προαναφέρει στο Άρθρο 6(2)-  να το πράξουν άμεσα και να αποταθούν σε δικηγόρο γιατί στη 1/1/2019 λήγει η προθεσμία τους. Παρόλο που μπορεί να υπάρξει η ευχέρεια παράτασης χρόνου στις περιπτώσεις όπου αναφέραμε πιο πάνω με βάση το άρθρο 6(3), είναι πιο ασφαλές να καταχωρηθούν οι αγωγές πριν τη λήξη της προθεσμίας γιατί είναι αβέβαιη η έκβαση οποιασδήποτε καθυστέρησης.

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

 

Νομοσχέδιο διαμεσολάβησης – Γρήγορη επίλυση οικογενειακών διαφορών

Το νομικό καθεστώς της Κύπρο ως έχει σήμερα προνοεί την διαμεσολάβηση ως εναλλακτικό μέσο επίλυσης διαφορών μέσω του Νόμου 159(Ι)/2012, τον Περί Ορισμένων Θεμάτων Διαμεσολάβησης σε Αστικές Διαφορές Νόμος του 2012, ο οποίος συντάχθηκε με βάση την οδηγία 2008/52 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου, που αφορά ορισμένα θέματα διαμεσολάβησης σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις. Η εν λόγω οδηγία μεταφέρθηκε στην κυπριακή έννομη τάξη με τον Νόμο 159(Ι)/2012, με τον οποίο εισάγεται στην Κύπρο ο θεσμός της διαμεσολάβησης ως εναλλακτικό μέσο επίλυσης διαφορών

Ο Νόμος στην Κύπρο εφαρμόζεται σε εμπορικής και αστικής φύσης διαφορές, αλλά αποκλείει εργατικές και οικογενειακές διαφορές, ως προνοεί το άρθρο 2 του Νόμου όπου ερμηνεύει την αστική διαφορά ως «κάθε διαφορά που δυνατό να είναι αντικείμενο πολιτικής διαδικασίας…αλλά δεν περιλαμβάνει οικογενειακές διαφορές»

Παράλληλα όμως, έχει καθιερωθεί στν Κύπρο Υπηρεσία Διαμεσολάβησης, η οποία λειτουργεί στα πλαίσια του Ευρωπαϊκού Προγράμματος 116000 – Υπηρεσία Διαμεσολάβησης Κύπρου, το οποίο συντονίζει ο Σύνδεσμος για την Πρόληψη και Αντιμετώπιση της Βίας στην Οικογένεια. Αυτή η Υπηρεσία είναι μια εξώδικη διαδικασία για τη διευθέτηση των συγκρούσεων σε περιπτώσεις χωρισμού, διαζυγίου ή/και διαφωνιών στην επικοινωνία με στόχο την ευημερία του παιδιού

Είναι γεγονός ότι η επίλυση οικογενειακών διαφορών μέσω του Οικογενειακού Δικαστηρίου είναι μακροχρόνια και ο αριθμός των υποθέσεων ενώπιον του Δικαστηρίου ενεργεί ως εμπόδιο στην γρήγορη επίλυση τέτοιων δυσμενών και αφόρητων διαφορών όσον αφορά τους διαζευγμένους αλλά και τα παιδιά τα οποία δυστυχώς βρίσκουν τον εαυτό τους σε αυτή την κατάσταση

Το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως έχει τώρα ανακοινώσει ότι κατατέθηκε στη Βουλή των Αντιπροσώπων νομοσχέδιο για τη θέσπιση Νόμου, που προνοεί τη διαμεσολάβηση σε οικογενειακές διαφορές, το οποίο συζητείται στην αρμόδια Κοινοβουλευτική Επιτροπή

Πρόκειται για ένα σημαντικό μέτρο που συνδέεται άμεσα με τις αλλαγές στο υφιστάμενο πλέγμα νομοθεσιών του Οικογενειακού Δικαίου, τις οποίες προωθεί το Υπουργείο Δικαιοσύνης και Δημοσίας Τάξεως και που αναμένεται να επιφέρουν σημαντικές βελτιώσεις στα θέματα γάμου, διαζυγίου, σχέσεων γονέων και τέκνων, κληρονομικής διαδοχής και διασφάλισης των δικαιωμάτων του παιδιού σε περιπτώσεις εκδίκασης υποθέσεων οικογενειακού δικαίου

Το νομοσχέδιο προνοεί ότι «Σκοπός της διαμεσολάβησης σε οικογενειακές υποθέσεις είναι όπως, τα μέρη με τη βοήθεια τρίτου ανεξάρτητου και αντικειμενικού προσώπου, του διαμεσολαβητή, χωρίς αντιπαλότητα και κακή προδιάθεση, βοηθηθούν στο να λάβουν υπόψη τους και να διερευνήσουν τις διαθέσιμες σε αυτά επιλογές και να επικοινωνήσουν καλύτερα μεταξύ τους, με σκοπό να φθάσουν σε κοινές αποφάσεις πάνω στις διευθετήσεις σε σχέση με τις οικογενειακές τους υποθέσεις τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον»

Ειδικότερα, το νομοσχέδιο έχει ως στόχο μεταξύ άλλων την «…ενθάρρυνση συναινετικών προσεγγίσεων με σκοπό τον περιορισμό των συγκρούσεων και της εχθρότητας μεταξύ των μερών και [την] βελτίωση της επικοινωνίας μεταξύ όλων των μελών της οικογένειας… [τον] περιορισμό των αρνητικών επιπτώσεων που προέρχονται από τις οικογενειακές συγκρούσεις και τη διάλυση του γάμου, [την] στήριξη και διατήρηση των σχέσεων μεταξύ των μελών της οικογένειας, ιδιαίτερα γονέων και τέκνων, τόσο για το παρόν όσο και για το μέλλον [και την] διασφάλιση του συμφέροντος του παιδιού…»

Επίσης, προνοεί την εγκαθίδρυση Μητρώου Διαμεσολαβητών και τον καθορισμό των προσόντων που πρέπει να κατέχουν οι διαμεσολαβητές για εγγραφή τους σε αυτό, καθώς και τις προϋποθέσεις  υπό τις οποίες επιτρέπεται η διαγραφή μεσολαβητών από το εν λόγω Μητρώο

Σε σχέση με την διαδικασία διαμεσολάβησης, το νομοσχέδιο προνοεί ότι «Η διαμεσολάβηση δυνατόν να πραγματοποιείται οποτεδήποτε, είτε πριν, είτε στο πλαίσιο, είτε μετά την ολοκλήρωση δικαστικής διαδικασίας που αφορά συγκεκριμένη οικογενειακή υπόθεση, από πρόσωπο το οποίο είναι εγγεγραμμένο στο Μητρώο ∆ιαμεσολαβητών

Ανάμεσα στις διατάξεις του νομοσχεδίου περιλαμβάνονται και ζητήματα που αφορούν στα αποτελέσματα της διαδικασίας διαμεσολάβησης, τις προϋποθέσεις τερματισμού της διαδικασίας διαμεσολάβησης, τη σύναψη συμφωνίας συμβιβασμού, καθώς επίσης και στα θέματα πειθαρχικών παραπτωμάτων και πειθαρχικών διαδικασιών εναντίον των διαμεσολαβητών

Σε αυτό το στάδιο αναμένουμε την ολοκλήρωση των συζητήσεων της Κοινοβουλευτικής Επιτροπής και ευελπιστούμε ότι οι προαναφερόμενες εξελίξεις θα πραγματοποιηθούν σύντομα

enquiries@gmadvocates.com

22819292, 99639668

www.gmadvocates.com

Copyright © 2017 Protevousa. All rights reserved.
Designed by Oliver Creative Communications | Developed by Istognosis